DODATEK 7

Wchodzę do budynku, w którym kazał wstawić mi się ojciec. Przy ścianie naprzeciwko wyjścia stoi wielkie biurko, a za niego wystają blond włosy. Podchodzę bliżej i dostrzegam dziewczynę mniej więcej w moim wieku.

-Przepraszam.- Odzywam się.- Gdzie znajdę Terrego Richardsona?- Dziewczyna podnosi na mnie swój wzrok.

-Studio jest na piętnastym piętrze.- Odpowiada, uśmiechając się.- Wybrałaś sobie zły dzień. Od rana wchodzi wkurzony. Chociaż wystawa się podobno udała.

-Ja nie na sesję.- Zagryzam wargę.- Jestem jego nową asystentką.- Unoszę lekko kąciki ust w górę.

-W takim razie, dziewczyno, uciekaj póki nie jest za późno, bo potem będziesz tego żałować.

-Obawiam się, że już jest za późno.- Zagryzam wagę, co stało się już moim zwyczajem.

-W takim razie witam na 155th Sixth Avenue. Mam nadzieję, że nie uciekniesz po tygodniu. Jestem Emily Anderson.- Wyciąga rękę w moją stronę, więc ją ściskam, przedstawiając się.

-Olivia Richardson.

-Ale zbieg okoliczności. Macie takie samo nazwisko.- Blondynka parska śmiechem, a ja postanawiam nie wyprowadzać jej z błędu. Do budynku nagle wbiega jakiś mężczyzna, ubrany na czarno, z takiego samego koloru włosami, odstającymi na wszystkie strony, na których znajduje się kapelusz.

-Przepraszam, gdzie jest studio Richardsona?- Pyta, zatrzymując się na środku pomieszczenia.

-15 piętro.- Odpowiada po raz kolejny dziewczyna, a ten rusza w kierunku windy.

-Niech pan poczeka. Jadę z panem.- Zrywam się i podbiegam do mojego towarzysz podróży. Wchodzimy do metalowej klatki, a ja wciskam numer piętra.

-Pani też na sesje?- Zaczyna rozmowę, uśmiechając się.

-Nie, jestem jego nową asystentką. Dlaczego wszyscy myślą, że idę na sesję?- Pytam na głos.

-Bo jest pani trochę wychudzona. Niczym te całe modelki.- Spoglądam w dół i dostrzegam przylegającą, czarną koszulkę, pod którą w zasadzie są same żebra.

-Jakoś ostatnio nie mam apetytu.- Wymrukuję, spuszczając wzrok.

-Chyba ostatnie pół roku.- Dopowiada, a ja gwałtownie unoszę głowę.- Zgadłem? A tak w ogóle jestem Jack albo John.

-Nie jesteś pewien czy co?- Śmieję się, podając mu dłoń.- Olivia.

-Oficjalnie John, dla reszty Jack.-Wzrusza ramionami, a ja sobie coś uświadamiam.

-Rozumiem, chyba. Jack White, tak?- Upewniam się.

-To ja. Do usług.- Winda zatrzymuję się, a on jak przystało na gentelmana przepuszcza mnie.- Jeszcze nie poznałem twojego nazwiska.- Przed nami nagle wyrasta Terence.

-Richardson, Olivia Richardson.- Mówię. Ten spogląda na mnie, po czym na fotografa.

-Nie wiedziałem, że masz córkę.- Zwraca się do ojca.- Macie takie same oczy.